Κάποιος θεραπευτής με 50 χρόνια εμπειρίας παρατήρησε κάποτε: "Όταν άρχισα να εργάζομαι, δεν υπήρχε ούτε ένας νεαρός ασθενής με οστεοχόνδρωση στο χώρο. Και σήμερα σχεδόν κάθε δεύτερος 30χρονος έχει αυτό το πρόβλημα".
Η έλλειψη άσκησης, οι μεταβολικές διαταραχές, οι κακώσεις της σπονδυλικής στήλης, το υπερβολικό βάρος, η μη ισορροπημένη διατροφή, η παρατεταμένη παραμονή σε άβολη θέση, το άγχος, η υποθερμία, το κάπνισμα είναι σύγχρονοι δρόμοι για χρόνιες εκφυλιστικές διεργασίες στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και, κατά συνέπεια, στους ίδιους τους σπονδύλους. Πρόκειται για οστεοχόνδρωση (από τα αρχαία ελληνικά οστεών - κόκκαλο, χόνδρος - χόνδρος).
Η οστεοχόνδρωση είναι μια ασθένεια που προκαλείται από εναποθέσεις αλατιού στη σπονδυλική στήλη
Λάθος. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται από έναν πολφικό πυρήνα, έναν ινώδη δακτύλιο και έναν υαλώδη χόνδρο που τον καλύπτει πάνω και κάτω. Όταν αυτά τα στοιχεία καταστρέφονται, η ισορροπία μεταξύ του φορτίου στη σπονδυλική στήλη και της φέρουσας ικανότητας διαταράσσεται. Ως αποτέλεσμα, οι σπόνδυλοι αρχίζουν να συμπιέζουν τον παρακείμενο νευρικό και μυϊκό ιστό και αναπτύσσονται στις άκρες, σχηματίζοντας το λεγόμενο. Οστεόφυτα που παράγουν έναν χαρακτηριστικό ήχο τσακίσματος όταν μετακινούνται (οι ασθενείς το εξηγούν λανθασμένα ως «απόθεση αλατιού»).
Αν πονάει η πλάτη και ο λαιμός, είναι αποκλειστικά οστεοχονδρωσία
Η οστεοχόνδρωση δεν είναι η μόνη αιτία πόνου στη σπονδυλική στήλη. Οι ασθενείς συχνά κάνουν αυτή τη διάγνωση μόνοι τους. Εκτός όμως από αυτή την παθολογία, που ανήκει στην ομάδα των εκφυλιστικών-δυστροφικών αλλαγών της σπονδυλικής στήλης, υπάρχει και η αρθροπάθεια και η οστεοπόρωση, η διαφοροποίηση των οποίων μπορεί να γίνει μόνο μετά από ολοκληρωμένη εξέταση.
Εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές συμβαίνουν στο 30-50% των περιπτώσεων σε ηλικίες 30-40 ετών και στο 75-100% των περιπτώσεων σε άτομα άνω των 40 ετών.
Αυτές οι παθολογικές διεργασίες αντιπροσωπεύουν το 20,4% της συνολικής δομής της αναπηρίας που προκαλείται από παθήσεις του οστεοαρθρικού συστήματος.
Το περπάτημα για μεγάλα χρονικά διαστήματα βλάπτει τη σπονδυλική στήλη
Αντίθετα. Η σωματική δραστηριότητα έχει θετική επίδραση στη λειτουργία της σπονδυλικής στήλης: διατηρεί τον μυϊκό τόνο, διατηρεί την κινητικότητα των μεσοσπονδύλιων σπονδύλων και διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος και τον μεταβολισμό. Η σωματική αδράνεια και η παρατεταμένη παραμονή σε μια θέση, ιδιαίτερα η άβολη, «φταίει» για την εξέλιξη της νόσου.
Άλλο είναι αν ένας υπέρβαρος περπατάει πολύ και κουβαλάει βαριά πράγματα, τότε η σπονδυλική στήλη εκτίθεται σε αυξημένο στρες.
Η πλατυποδία συμβάλλει στην ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας
Αυτό είναι σωστό. Οι καμάρες των ποδιών, όπως και οι φυσιολογικές καμπυλότητες της σπονδυλικής στήλης, έχουν σχεδιαστεί για να απορροφούν τα κρουστικά φορτία από το περπάτημα, το τρέξιμο και το άλμα. Εάν το πόδι δεν παρέχει επαρκή προστασία όταν αλληλεπιδρά με το στήριγμα, η σπονδυλική στήλη υπόκειται σε πρόσθετη πίεση, η οποία βλάπτει σημαντικά τη διατροφή και τη λειτουργία των δομών της και επιταχύνει την ανάπτυξη της νόσου.
Ο πόνος στην πλάτη είναι το μόνο σύμπτωμα της νόσου
Όχι πραγματικά. Κατά κανόνα, οι ασθενείς παραπονιούνται για διαρκή πόνο στην πλάτη, ο οποίος συχνά συνοδεύεται από μούδιασμα και πόνο στα άκρα. Με την πάροδο του χρόνου, εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, οι μύες των άκρων ατροφούν, οι αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης γίνονται λιγότερο κινητές και εμφανίζονται μυϊκοί σπασμοί.
Με την οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (βλέπε εικόνα), τα χέρια και το κεφάλι μπορεί να πονέσουν. Το λεγόμενο σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας (θόρυβος στο κεφάλι, ζάλη, «κηλίδες» που αναβοσβήνουν και έγχρωμες κηλίδες μπροστά στα μάτια, κάψιμο, σφύζουσα κεφαλαλγία). Αυτή η οξεία κατάσταση εμφανίζεται λόγω αρτηριακού σπασμού ως απόκριση στις επιπτώσεις της ανάπτυξης των οστών, καθώς και λόγω κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου και αρθρώσεως της μεσοσπονδυλικής άρθρωσης ως αντανακλαστική απόκριση στον ερεθισμό των υποδοχέων της σπονδυλικής στήλης.
Εάν ένα άτομο πάσχει από στεφανιαία νόσο ή καρδιαγγειακή νόσο, η πορεία επιδεινώνεται από το σύνδρομο της σπονδυλικής αρτηρίας.
Με την οστεοχόνδρωση της θωρακικής περιοχής, υπάρχει πόνος στο στήθος (μια αίσθηση σαν να έχει κολλήσει εκεί ένας πάσσαλος) - στην περιοχή της καρδιάς και άλλων εσωτερικών οργάνων. με οσφυοϊερές βλάβες - στο κάτω μέρος της πλάτης (ακτινοβόληση του ιερού οστού, των κάτω άκρων, μερικές φορές των πυελικών οργάνων).
Όταν εμφανίζονται επιπλοκές της οστεοχονδρωσίας (κήλη δίσκου, ανάπτυξη οστών, σπονδυλολίσθηση, σπονδυλαρθρίτιδα), ανιχνεύεται βλάβη στις νευρικές ρίζες - ο πόνος γίνεται μαχαίρι, η ευαισθησία αυξάνεται, εμφανίζεται αδυναμία στους νευρωμένους μύες και η σοβαρότητα των αντανακλαστικών μειώνεται.
Η οστεοχόνδρωση μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργία μεγάλης ποικιλίας οργάνων και ιστών
Αυτό είναι σωστό. Ο Ιπποκράτης δίδαξε επίσης ότι όλες οι ανθρώπινες ασθένειες σχετίζονται με τη σπονδυλική στήλη, καθώς είναι ένα είδος θεμελίωσης του σώματος.
Με την οστεοχονδρωσία, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος κυκλοφορικών διαταραχών στην παρεγκεφαλίδα, τον κορμό και τις ινιακές περιοχές. Εμφανίζεται ένας συνεχής πονοκέφαλος - πρώτα στο πίσω μέρος του κεφαλιού, στη συνέχεια εξαπλώνεται στην περιοχή της κορυφής και στους κροτάφους και εντείνεται κατά την κίνηση του αυχένα (πιο συχνά το πρωί). Οι ηλικιωμένοι μπορεί να χάσουν τις αισθήσεις τους εάν γυρίσουν ξαφνικά το κεφάλι τους. Προηγούνται ζάλη, εμβοές, θολή όραση και ακοή, ναυτία και έμετος.
Μερικές φορές υπάρχει πόνος στην περιοχή της καρδιάς - επίμονος, πιεστικός, βαρετός. Με την οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, ειδικά σε μεγάλη ηλικία, συχνά υπάρχει μια αλλαγή στους μαλακούς ιστούς - γίνονται πιο πυκνοί.
Οι εκφυλιστικές διεργασίες στη σπονδυλική στήλη μπορεί να οδηγήσουν σε απόφραξη της γαστρεντερικής οδού και διαταραχή του βρογχοπνευμονικού συστήματος, το οποίο είναι γεμάτο με φλεγμονώδεις και άλλες καταγγελίες.
Φυτική-αγγειακή δυστονία, μεσοπλεύρια νευραλγία - συνέπειες οστεοχονδρωσίας
Όχι πραγματικά. Η οστεοχόνδρωση μπορεί να είναι ένας από τους λόγους (σε καμία περίπτωση ο μοναδικός) για την ανάπτυξη αυτών των ασθενειών. Καθώς φθείρονται οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι και μεγαλώνουν τα οστεόφυτα, εμφανίζεται στένωση και παραμόρφωση των μεσοσπονδύλιων τρημάτων και του καναλιού της σπονδυλικής αρτηρίας, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό διαφόρων δομών. Συγκεκριμένα, με τη συμπίεση των νευρικών ριζών, εμφανίζονται σημάδια μεσοπλεύριας νευραλγίας. με τη συμπίεση της σπονδυλικής αρτηρίας εμφανίζονται τα ίδια συμπτώματα όπως και με τη βλαστική-αγγειακή δυστονία.
Είναι αδύνατο να θεραπευθεί η οστεοχόνδρωση
Στην πραγματικότητα, οι δομές της σπονδυλικής στήλης που έχουν υποστεί εκφυλιστικές αλλαγές δεν μπορούν να αποκατασταθούν πλήρως. Ωστόσο, η κατάλληλη ολοκληρωμένη θεραπεία μπορεί να εξαλείψει τα συμπτώματα της νόσου, να σταματήσει την ανάπτυξη της παθολογίας και να αποφύγει επιπλοκές.
Εάν έχετε προβλήματα με τους μεσοσπονδύλιους δίσκους, είναι λογικό να ζεστάνετε τις περιοχές που πονάνε
Λάθος. Οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, ειδικά οι ακραίες (για παράδειγμα, το ταξίδι ενός αρχαρίου στο λουτρό), μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές επιδεινώσεις. Σε σύνθετες θεραπείες, χρησιμοποιούνται μέτριες θερμικές διαδικασίες, αλλά πρέπει να συνταγογραφούνται από γιατρό.
Εάν κάνετε κυκλικές κινήσεις με το κεφάλι σας με οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, η υγεία σας θα επιδεινωθεί
Αυτό είναι σωστό. Αυτές οι ασκήσεις είναι οι καλύτερες για πρόληψη - βοηθούν στη διατήρηση της κινητικότητας των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων. Στη σοβαρή οστεοχονδρωσία, οι απρόσεκτες κυκλικές κινήσεις μπορεί να επιδεινώσουν το σύνδρομο της σπονδυλικής αρτηρίας, τη ριζοπάθεια κ.λπ.
Η θεραπεία δεν είναι δυνατή χωρίς μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
Όχι πραγματικά. Κατά τη διάρκεια της περιόδου ύφεσης ή όταν ο πόνος δεν είναι έντονος, πραγματοποιείται συντηρητική θεραπεία (φυσιοθεραπεία, ρεφλεξολογία και χειροκίνητη θεραπεία). Χρησιμοποιούνται τεχνικές φυσικοθεραπείας και έλξης. Η φαρμακευτική αγωγή ενδείκνυται κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης και στοχεύει στην ανακούφιση του πόνου, στην ανακούφιση της φλεγμονώδους διαδικασίας και στην επιτάχυνση των μεταβολικών διεργασιών (ενδομυϊκές ή ενδοφλέβιες ενέσεις).
Τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα περιλαμβάνουν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), τα οποία συνταγογραφούνται για την ανακούφιση της φλεγμονής και του πόνου (μελοξικάμη, δικλοφενάκη, ιβουπροφαίνη). για έντονο πόνο, χρησιμοποιούνται μπλοκ νοβοκαΐνης. Στεροειδή φάρμακα (επισκληρίδια, ενδομυϊκές ενέσεις). ΜΣΑΦ με τη μορφή αλοιφών, πηκτωμάτων και κρεμών με αναλγητική και ερεθιστική δράση (Diclofenac, Fastum Gel, Nise, Capsicam, Finalgon). μυοχαλαρωτικά - για την ανακούφιση των μυϊκών σπασμών (Mydocalm, Sirdalud). Βιταμίνες Β – για τη βελτίωση των μεταβολικών διεργασιών στη σπονδυλική στήλη (Β1, Β6, Β12).
Η οστεοχόνδρωση μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες
Ναι. Λόγω της συμπίεσης του νωτιαίου μυελού ή των νευρικών ριζών, η οστεοχόνδρωση μπορεί να προκαλέσει παράλυση και εάν η σπονδυλική αρτηρία τσιμπηθεί, μπορεί να συμβεί απώλεια συνείδησης.
Οι ασκήσεις για το «τέντωμα» της σπονδυλικής στήλης βοηθούν στη βελτίωση της κατάστασής σας
Η επέκταση ή η έλξη σας επιτρέπει να αυξήσετε τον μεσοσπονδύλιο χώρο, να ανακουφίσετε τον πόνο και να επαναφέρετε το ανατομικά σωστό σχήμα της σπονδυλικής στήλης. Ωστόσο, το μεμονωμένο φορτίο πρέπει να υπολογιστεί σωστά. Το «πάρα πολύ» μπορεί να προκαλέσει αντανακλαστική σύσπαση των παρασπονδύλιων μυών και να επιδεινώσει την κατάσταση.
Μόνο ένας ορθοπεδικός τραυματολόγος έχει το δικαίωμα να θεραπεύσει την οστεοχονδρωσία.
Ανακριβής. Οι περισσότεροι ασθενείς παρακολουθούνται από νευρολόγο και σε περιπτώσεις σημαντικής σοβαρότητας της παθολογίας - από νευροχειρουργό ή ορθοπεδικό σπονδυλολόγο.
Ένας τοπικός γιατρός μπορεί επίσης να συνταγογραφήσει φαρμακευτική θεραπεία για την ανακούφιση μιας έξαρσης.